«Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, ἐκ ξίφους, καί λαμπρότητος καί χαρᾶς
τῶν μαρτύρων».
Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί ἀδελφοί, Παιδιά μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,
Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, σύμφωνα μέ τόν Συναξαριστή, ἦταν ἱερέας στήν Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἀφοσιώθηκε ἐξ ὁλοκλήρου στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί στήν διακονία τοῦ πλησίον. Ὅταν τό 198 μ.Χ. ὁ αὐτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβῆρος ἐξαπέλυσε ἀπηνῆ διωγμό κατά τῶν χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος Λουκιανός διέταξε νά φέρουν μπροστά του τόν Χαράλαμπο.
Τόν ἀπείλησε ἐν ψυχρῷ, ὅτι θά τόν βασάνιζε σκληρά μέχρι θανάτου ἄν δέν ἀρνοῦνταν τόν Χριστό. Ἀτάραχος μπροστά στίς ἄγριες ἀπειλές τοῦ Λουκιανοῦ, ὁ γέρων Χαράλαμπος, ἔδωσε ἀποστομωτική ἀπάντηση, πού φανέρωνε ἕνα ἀλλιώτικο ἦθος: «Ἐμεῖς οἱ χριστιανοί», εἶπε, «εἴμαστε ἐξοικειωμένοι μέ τούς ἀγῶνες καί τούς πολέμους, ὅπως οἱ γενναῖοι στρατιῶτες πού δέν ἐπιθυμοῦν τόν ἤσυχο θάνατο στό κρεβάτι, ἀλλά τόν δοξασμένο τῆς μάχης. Σέ μένα ὑπάρχουν τά γηρατειά, ἀλλά νά μάθετε καλά, ὅτι στούς δικούς μας ἀγῶνες, τό πᾶν εἶναι ἡ ψυχή, ἡ ἀποφασιστικότητα, ἡ αὐταπάρνηση. Αὐτά δέν πέφτουν μέ τήν ἡλικία, ἀλλά μένουν πάντοτε ἀνθηρά καί νέα. Ἀμφιβάλλεις, ἔπαρχε; Δοκίμασε καί θά δεῖς, ὅτι μέ τήν χάρι τοῦ Κυρίου μου, θά κουραστοῦν ὅλοι οἱ ἀκμαῖοι δήμιοί σου, χωρίς ὁ ἱερέας Χαράλαμπος νά ζητήσει τήν ἐπιείκειά σου».
Τά γενναῖα αὐτά λόγια τοῦ Χαραλάμπους, προκάλεσαν μεγάλη ταραχή καί ὀργή στόν ἔπαρχο, ὁ ὁποῖος ἔμεινε ἔκπληκτος μπροστά στήν ἀποφασιστικότητα ἀλλά καί τό γενναῖο φρόνημά του. Ἐνήργησε ἀδίστακτα καί διέταξε νά τόν γδάρουν ζωντανό. Ἀντί, ὅμως, ὁ Χαράλαμπος νά λυγίσει, ἀκόμα περισσότερο δοξολογοῦσε καί ὑμνοῦσε τόν Θεό γιά τήν δύναμη καί τό κουράγιο πού τοῦ ἔδινε.
Μάλιστα, συνέβη καί τό ἑξῆς ἐκπληκτικό. Οἱ δήμιοι μπροστά στό θάρρος τοῦ Ἁγίου καί σέ ὅσα θαυμαστά συνέβαιναν, πίστεψαν στόν Χριστό. Φοβισμένος ὁ ἔπαρχος τόν ἄφησε ἐλεύθερο. Ἀργότερα, ὁ ἴδιος ὁ Σεβῆρος, διέταξε τόν ἀποκεφαλισμό του, ὅταν ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἦταν σέ ἡλικία 113 ἐτῶν, χαρίζοντάς του ἔτσι, τόν στέφανο τοῦ μαρτυρίου.
Ἱερέας καί Μάρτυρας ὁ Ἅγιος Χαράλαµπος. Διπλή ἡ τιµή, διπλό καί τό στεφάνι τῆς νίκης. Διότι ἀπό τήν παιδική του ἡλικία ἀγωνιζόταν νά κρατήσει τήν ψυχή καί τό σῶµα του καθαρά ἀπό κάθε ἁµάρτηµα πού µολύνει τόν ἄνθρωπο. Ὑπέρµαχος τῆς ἀρετῆς, τῆς παρθενίας καί τῆς ἁγνότητος, λάμπει σάν φωτεινό παράδειγµα σ’ ὅλους τούς χριστιανούς ἀνά τούς αἰῶνες.
Ἡ ὑποµονή καί ἡ πίστη ὑπῆρξαν οἱ ἀχώριστες ἀρετές τῶν Μαρτύρων στόν πνευµατικό ἀγῶνα τους. Ὁ ἀγῶνας τους δέν περιορίζεται µόνο ἐναντίον τῶν ὁρατῶν ἐχθρῶν, τῶν εἰδωλολατρῶν Αὐτοκρατόρων, τῶν ἡγεµόνων καί τῶν δικαστῶν, ἀλλά ἐπεκτείνεται ἐναντίον τοῦ ἴδιου τοῦ διαβόλου, πού ἠθικά καί οὐσιαστικά πολεµᾶ τό ἔργο τοῦ Θεοῦ, τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καί τούς πιστούς ὑπηρέτες καί δούλους τοῦ Κυρίου.
Τά πρότυπα τῶν Ἁγίων Μαρτύρων, ὅπως ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος, θά ἐνισχύουν καί τήν δική μας θἐληση στούς πνευματικούς ἀγῶνες καί θά μᾶς δίνουν τήν δύναμη, ὥστε νά κοπιάζουμε εὐχαρίστως γιά τήν δόξα τοῦ Χριστοῦ. Μέ αὐτόν τόν τρόπο θά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς νά τύχουμε τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας, μετά δόξης αἰωνίου. Ἀμήν.
Μὲ ὅλη μου τὴν πατρικὴ ἀγάπη,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ
